هدفون

X

هدفون

صداهایی که فقط من می شنوم!!


	بالاي سر وسط ام از حوصله ي سر وحشت كردم و گوشم در صداي تو پيچيد. خار به مار خنديدم. \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در چهارشنبه 1386/12/08 \|


	توجه!!!! توجه!!!!!!!!!! بر آنم تا به همراه چندي از افراد واجد صلاحيت يك سايت در باب مولوي تاكيد بر نقد و مقاله و مباحث تئوريك، برپا كنم.از شما ميخواهم مقالات خود را به اين نشاني ايميل كنيد. مقالاتي كه صرفن بيوگرافيك و تاريخي و... باشند، استفاده نخواهند شد.اين سايت به زبان انگليسي خواهد بود. mohamfi@yahoo.com \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در چهارشنبه 1386/12/08 \|


	با یک کار نسبتن جدید میام به زودی: جایزه ی موریانه ی طلایی برای بهترین ترکش در نگاتیو \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1386/12/05 \|


	*کاناپه در حمام ــ آنهم سیگاری به لب انگشت ـــ حیرت نکرد* *من چرا حیرت کردم به رفتن ات؟!* \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در شنبه 1386/10/22 \|


	چند ماهی بود خسوف گرفته بودم. قسمت شما هم بشود.بد چیزی ست خوب. آدم روشن میشود توی خودش. این هم محض خالی نبودن طویله.(می بوسمت چپ، بعدش به راست، فقط تو کمی. سعی کن زیاد بشی عزیزم. که دیگه نمیخام حافظه ام تو را برایم حفظ کند. مگه تو شعر کتاب مدرسه ای؟!) *یا هی* *م ح ن* \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1386/07/29 \|


	انگشتان ات بر دردان ام این را استخوان ام در آینده اش مغز کرد. بر من ساییدی؟ د بسا دیگه!! چه بسا دیگر در د نگیردم \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1386/04/10 \|


	ياwho رمان " كابوسنامه" بالاخره داررد تمام مي شود.اگرچه بعيد ميدانم مجوز بدهند اما اگر اينجا درنيامد باضميمه هايي آنور در خواهد آمد.كار خاص ديگري رخ نداده ام.سه وصل رمان رايك نسخه ميدهم سحر بخواند.او بهترين و درواقع تنها منتقد من است. زياده اينترنت \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1385/10/24 \|


	خون شلخته ( تحمل من تلخ است) \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1385/10/03 \|


	که منم!؟! این آخرین نبُرد من است جز باخت چاره نیست جز بازی جز خندقی عمیق که مو به تن آدم راست می گوید( بوف کور، نسخه ی بمبئی، ص ۱۴۵) پس گوش می چسبانم بر دیوار دیوار دیوار دیو سپید صدای باران را در هو هوی صوفیانه ی وحشیّ ِ باد می بی نم(چند بخشه؟ ــ تصمیم کبری، ۱۳۶۵ سال، ص ) وه! چه بوی وحشتناگهان در هم می پی چند بخشه؟ هم ِ وحشت گاز می گی رم زبانم را این انفجار ِ آخر ِ من در سوسوی فانوس بی فتیله ی مادربزرگ ِ قرن( ا.باختکار، ص گرامافون) پس پیش به سوی طویله ی تاریخ ِ کلمات! \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در دوشنبه 1385/08/29 \|


	I am preparing an english version of my multi-lingualism centered analysis of Sadeq Hedayat,s "THE BLIND OWL" : .The License of Silence \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در جمعه 1385/05/27 \|


	U can read the uncensored version of my essay on moulavi(Rumi) in this very weblog: " Rumi and the Question of Language" . Best Regards, mhn. \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در جمعه 1385/05/27 \|


	PLEASE LEAF ME You re according to Carl Gustav Jung My Animal Perhaps my monkey To unlock me Perhaps my dog Bow your bark Any way My delay Let s inform I was translating you the whole night Into a worm \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در جمعه 1385/05/27 \|


	*دستِ سحر* دستِ سحر را خواندم اما چرا نميدانم سوادم بالا رفت. لاي اين خواندن به سوي ستارگانم كسي در من گفت : آري؟ و كسي ديگر: آرم. پس خون ِ خمار از ستارگانم رم كرد ـــ رم ِ آبي ِ ورم كرد (ه ) ـــ . \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1385/04/18 \|


	العجب! یکی یافت شد حال ما را پرسید.کار آماده که زیاد دارم ص.هـ . جان.مجموعه رساله هایی هست روی مولوی و عرفان که ابدا مجوز نمی دهند. مگر اینکه بیرون درش بیاورم. دو تا کتابچه هم هست روی رویایی و نیما. اینها را اگر پول ات زیادی کرده می توانی در بیاوری. اما یک کار خیلی به نظر خودم مهم دارم به اسم" دیالکتیک انتخاب" که هنوز تمام اش نکرده ام.راستی یک کتاب دیگر هم تمام و آماده دارم که ۳۰ -۴۰ صفحه رقعی بیشتر نمی شود.این را هم میتوانی دربیاری . ترجمه ی" پروست" بکت و مقاله هایی که روی جویس انتخاب کرده بودم و همه ترجمه ها غیر از گزیده ی کمینز که سه چهار سال است یک ناشر پیدا نکرده و من هم دنبالش را نگرفتم ، بقیه ی ترجمه ها نیمه کاره و دم در مانده اند و گمان نمی کنم حالا حالا ها برگردم سراغشان. آن قضیه ی بوف کور هم کهاتفاقا پریشب داشتم می خواندم دیدم مجوز نمیگرد.البته نه تفسیر سیاسی است و نه دینی ،اما خب ادبیات اش یکجورهایی به مسائل فلسفیک فهم و وهم و درواقع وهمیدن بوف کور خیره می شود، که جزئیات اش برای سلامت روانی و بهداشت عمومی جامعه خوب نیست.زنگ میزنم. تایپ کردن هم چه کار اعصاب خرد کنی ستا.به امیئذئذد \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1385/01/27 \|


	رارو رورا! دست ات را بگذار روی دست ام ــ می خواهم تاخیر بشوم ــ \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در شنبه 1384/12/27 \|


	۱۳ــ آیا خود متن و خوانش اش از زبان، در زبان، نباید در شبکه ی (غیر)دلالی یی که می سازد ، واجد یک به اصطلاح پیوستار و بستار ــ که اسم اش را میگذارم "فرم" ــ باشد؟ درواقع سوال من ، با مثال هایی که در یکی دوتا از سوال های قبلی آورده ام، به شعر خودت مربوط می شود، و به دایره ی یا عمق تواهم زبانی، و اینکه چرا متنی که بر بازی "با" واژه ها و ترکیب ها متمرکز است، در سطح ِ روابط و در روابط ِ سطحی می ماند؟ آیا ایجاد فضای خوانش برای خواننده های متکثر ــ یا کثیر ــ و نشاندن آنها در ظلمات آن شبکه ی پیشتر موجود ِ متنی، خودش یک پیش ـ خوانش از یا در زبان نیست؟ و اینکه دیدگاه شعر متفاوط درمورد جایگاه آن کسی که نوشته ای را تحویل من می دهد ، و درواقع راهی از نوشتن را ، یعنی کسی که از راهی عبور کرده ــ یا از منظر زبان: دارد عبور می کند! ــ و فیلم اش را به نمایش گذاشته ، فارغ از این که کس دیگری قرار است این فیلم یا گزارش را "دریافت" کند ، چه است؟ به هرحال خود متن هم خوانشی از زبان است دیگر.کسی که این خوانش را انجام می دهد ( حالا اسم اش شاعر است، مولف است، نویسنده است، کاتب است، نگارنده است، هر چه که است)، در چه عمقی از "ورطه ی هولناک" و البته لذتناک ِ تفاهم / توهّم ، و فهم/وهم، به سر می برد؟ \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در پنجشنبه 1384/11/20 \|


	به زودی ترجمه ی بخش هایی از چند مصاحبه با ویلیام باروز را روی وبلاگ میگذارم. به زودی چند شعر از شاعر محبوب بیتی ام ــ گری اسنایدر ــ را روی به زودی بخشهایی از پروتو کل های والتر بنیامین در حاسیس را روبه زودی. \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در چهارشنبه 1384/11/19 \|


	*نیمکت ِ فراموش وَ همان* کم محو میشود. زیاد هم میرود. و دیگر رنگی نمیماند:. پس کوه؟!. کمک میخواهد. آینه را از کیف اش در میآوری. تکرار میشوی:. کم کمک محو میشود کوهم. و دیگر رنجی. به من!. نمیماند. (شاید حافظه اش مختل شود و شاید دود با شنیدن ِدیوار را از بلندِ خود را میداند از درز پنجره با کرکره اش فاحشه به شاید پنهان ِ دوباره بدود) . فرمان بده! \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در سه شنبه 1384/11/04 \|


	در دردا! من ِ من چکید چون قطره ی شک خورشید نداشت معنای ادامه در جاده ی برف ردّ پا شد در در دریای جزر و مدلول ادرار من از نگاه زرد خورشید مسدود گرفت. \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1384/11/02 \|


	وا(باز) داشته شدن از(به)نوشتن(خواندن) \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در پنجشنبه 1384/10/22 \|


	چند تا از حرکات موزون و مقفای تقریبا قدیمی را که در حالت سرانده شده بودند را در اسباب بازی ِ آخری که داشتیم یابیدیم یا سرو. از این دو حال خارج نیستیم. این فرهنگ هدایتی را باید بریزیم دور! این پدرسالاری احلیل مدار ، این نفهمیدن ِواقعیت زن ، این ، را باید بریزیم دور برداریم!بس است دیگر! هدایت هفتاد سال بر ذهن و تاریخ درونی ِ ما حکومت کرد . و حالا ما نوبت ماست یکچندی! مقالهِ قضیه ی بوف کور را هم پاکنویستم که یکخورده بخندیم. فعلا چند تا از حرکات موزون و مقفای تق! ( به هادی محیط ـ بهار ۸۲) شیراز ، بهار ، خانه ی نیستِ هست پایان یـقـیـن خـمار یک تردیـد سـت در آتش نارنج ، و با سیخی ِ ابر ناچار تلو تلو کشان میخوانیم : این خام بدم پخته شدم سوختم است ! از هندسه ام به آینه خیره شدم وهمی آمد ، و کم کمک تیره شدم دیدم نا بوده ام ، نه این ، چون آن ام یک نعره ی سرد ، سوختم ، شیره شدم *(به احمد خادم پر ــ دی ۸۲ )* اینجا آتشگاه ! و من ، تو ، عـو عـو وهم رادیو ، سه تار ، بنگ ... اع ! من کو؟! در سرمای بیرون شک می لرزد باید بدهیم مرگمان را ما بـو دوسه تای دیگه هم بود که جدا کرده بودمشون اما کاغذه همرام نیست.اگه گذرم اینطرفا افتاد و آورده بودمشون میخونم برات.چشممم بدجور میسوزه.نظرتو راجع به این کارا بگو حتما. البته اگه خواستی فکر کنی همینجوری گفتمشون و محض تفنن و اینا ، بهت اجازه میدم فکر کنی . البته فقط به توا !! \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در پنجشنبه 1384/10/01 \|


	پسـ لرزه آره... داشتم میگفتم... یکی از این مقالات اسمش هست ترجمهِ شبانه ، که به مسائل ترجمه ، مولوی ، وترجمه ِ مولوی ، میپره. دو و دازش مهم نی . مقالت ددیگر : در منزل دال(در منزل دال الف چرایی؟/در منزل دال باش دالی) که به توازی های اندیشگانی بین مولوی و سالوادور دالی میپردازه. سدیگر: خنده خانه( باز شد خنده خانه ای اینجا/رو بجو مرد خنده ای ،ای یار ). چدیگر:؟:!: \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در پنجشنبه 1384/10/01 \|


	زلزله سلسله مقالات بازیهایی که توی این سه چهارسال اخی(ر ) خرد خردنوشته بودم فی باب مولوی بالاخره تمام شده که یکی دو مقاله ی جداگانه اش را اگر ابر و باذ و مه و خورشیذ و فلک بگذارند قرار است پسفردا با سحر ببرم شرق و اگر بتوانیم حق الترجمه ی آن کار کذایی را هم از ــ به قول روزنامه ها ــ شرکت ... بگیریم .میدونی که اینجا حق گرفتنیه .کاش این سطر نصرت ( رحمانی ) را می گرفتند که میگه : بیت!: حق دادنی ست حق حق حق اناالحق! تا به هق هق نیفتی به ات نمیدهند که هیچ ، سرت را هم میدوانند . بمبی توی سرت کار میگذارند که اگر یکخرده حواست را جمع نکنی کار دست دور و بری هات میدی.اینو دیگه حتما میدونی که الانه مردن بیشتر از موندن خرج داره. خودت هم که گور پیشکش ، کفن نداری .یه کار دیگه هم میتونی بکنی. البته فقط یه پیشنهاده.میتونی به بهانه ی هواخوری بری شمال و اونجا در حالتی و وجد وسماعی دلو بزنی به دریا و بری شمال و اونجا در حالتکراری شد که بازشد! به هر حال ، از من میشنفی ، این آدمایی که من میبینم ــ که با اعتیادت به نوشتن و حرفا و فکرای خفنت حال میکنن اما تا میخوای خودتو شبیه آدمیزاد کنی تا بتونن تحملت کنن و خیلی احساس نکنن که نیستی ( به قول خودشون :با ما باشـ ! ــی )، میشن آینه ی دق و انگار باید هوار بزنی:بیت!: باور کنید من زنده نیستم! همیشه پیش از آن که فکر کنی اتفاق می افتد پریِ کوچک ِغمگینی چرا؟ بگذریم!که گذشت از بزرگونه... این شبا دارم واس رفع کدی ، کتاب "پروست" بکتو لک ولک ترجمه میکنم. سه ساله دارم شصت صفحه رو ترجمه میکنم . البته ناگفته نمونه پیشرفت کار بدک نبده .الان به نظرم صفحه ی ۶ یا ۷ ام. همینطور پیش برم احتمالا تا دو سه روز دیگه تموم! \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در سه شنبه 1384/09/29 \|


	میخهایم یک رمان بنویسم به ــ مگه ما چیمون از بعضیا کمرنگتره هم خورد نمیکنمشون ؟ــ اسم : یک درصد بیشتر از نود و نه درصد است حتمن بخونینمش!نظراتتتتونتونو میتونیند همینجا بذاریند بریند پی کارتون خوابی، که چه حالی میده! برای اونایی که شاید فرصد نکنن بخوندندش ،بگم که پیامبش اینده: من تو را یا اصلا نمیشناسم، یا کامل میشناسم . یا هیچ،یاهمه! \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در سه شنبه 1384/09/15 \|


	خفیّات ِ افندی (چند بیت خف از مولوی ،محض اطلاع ِ خفتگان!) ــ زو هر که جست کاری میگفت خیره آری آری ّ و نی یکی دان در وقت ِ خیره رایی ــ هر لحظه ز گردون برسد بانگ که:ای گاو! ما راه ِ ســعادت بـنـمـودیـم ، تـو دانــــی! ــ پایان ها را کجا شـــــناســـنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد چون پوشیده ست رشک روهاش؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ــ مکن چــون و چرا، بگذار یارا چرا را با ستوران،خانه خانه ــ یار منی زووود فرو جه ز خر خر بفروش و برهان بی درنگ ــ هلا ای زهره ی زهرا بکش آن گوش ِ زهرارا تقاضـایی نهاده سـتی درین جذبه، دل ِ مارا ــ در خانه بگُشایی ، هله در کوی توئیم قصص جائزه برخوان که بر ِ خوان ِ توئیم ــ آنچه دیدی تو ز درد دلم ، افزود ، بیا! ای صـــنممم!! زود بیا زود بیا زود بیا! ــ خخخخخخمار و خــمر یکستی، ولی الف نگذارد الف چو شد زمیانه ، ببین خمار چه باشـــــــــــد! ــ ای دیده جهان و جان ندیـــــــــــــــده! جان است جهان، تو یک نفس باش! ــ اســــــــــپ ِ اقباااااااال را ببرّم پی زان که بر پشت ِ عشق زین دارم ــ ساقیا ! پایان رسیدی، عشق را از سر بگیر! پا چه باشد! سر چه باشد! پا و سر یکسر شده ست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ــ خانه ی خود باز رود هررر یکی اطلس کی باشد همتای بُرد؟! ــ زیادی می شودتان ،پس زیادم می برم باقــی روید از شمس تبریزی بپرسید! اوست او ساقی و ختم کل: ــ امروز عیان گشت خفیّات ِ افندی هرگونه برداشت و اقتباس و نقل و نبات از این مطلب ، پیگرد قانونی آب برمیدارد \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در سه شنبه 1384/09/15 \|


	کوبـیدن میخ در تخته ی دست چه باشی چه نباشی به هر حال در این بازی تنها بازنده توئی ، تاس! حتا اگر دو تا باشی. تو ــ راستشو بخوای ــ با ــ بالاخره باید یه جوری با این واقعیت کنار بری ــ ــ . *آذر ۸۳* *طبقه ی پنجم یه آپارتمان تو یه اتاق پر ازصدا و شکل و دیوار و دود علف* \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در شنبه 1384/09/05 \|


	در غروبِ(عصر ِ!!) مانیفـسـت ها و بیانیه ها و ... ، این ابرانسان ( وصف اش را از یعـنیچه بپرسید!) بیانیاهایی نوشته ست در دو سه سال اخیـر ، تا به جهانیان بفهماند که اگرچه تیری ست شعـر نمی سراید ، اما هنوز بر رود یخبسته ی زبان می سرد. و این است خصال ابرانسان! چنین گفت م ح ن : ایسم ا ـ شعر ، آن صدایی ست که در لحظه ی مرگ ِ بادکنک ِ بغایت باد شده ، زاده می شود. ا ـ شاعر ، آن بادکنک است. ا ـ آن باد ، دانستن آن مرگ است. ا ـ پس پیش به سوی آن!! م ح ن آبان ۸۴ \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1384/08/29 \|


	*عقل سوراخ* تـندی ی رنگ قطار قطره قطره در گو می چک چک چکد ش چپ ریل. این زبانه ی آتشی ست که در شب خشک به خاکستر دلالت می کند! همه ی اینایی که گفتم یعنی: تو یه گل سرخی که به جرم یاس زودهنگام دیر باران شده ای. \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در سه شنبه 1384/08/24 \|


	( من و) سحر : یک یاددار کوتاه من و( سحر) الان کنار هم نشسته ایم . و تمام جر و بحث هامون درباب زن و مرد و جامعه و دین و حکومت و نهادهای اینچنینی رو از یاد بردیم . زن توی پرانتز. و من ... من و توی بی پرانتزی . آیا اصلا انسان میتونه بیرون پرانتز باشه؟ با این همه چیزهای تقدیری و فرهنگی و وراثتی و ... که به یکی انرژی میده و یکی دیگه رو عصبانی ، افسرده ، سرخورده رو سطح یخزده ی اجتماعی که آدماش هرچی دارن از چیزاییه که ــ درواقع ــ ندارن . هرچی دارن شاید مال خودشون باشه ، اما از خودشون نیست . مثلا خوشکل بودن و دارا بودن و شل بودن و کور وکچل بودن و ... و واکنش هایی که به این داشته ها تو جامعه ــ از کودکی ــ ابراز میشه . تا وقتی ندونی که دماغـت بزرگه یا کله ت بیضیه و تا وقتی ندونی که زنی ، درد و رنج و هر کوفت دیگه ای رو تجربه نمیکنی . اما از اون لحظه ای که جلوی آینه و لابلای مردم ، کم کم ، به چیزایی که داری و هستی پی میبری ، زن دگی به معنای واقعیش شروع میشه . اون ورتر بشین . من جذام دارم . ( سحر: ) تو خودت از من گرفتی احمق! تمام \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در یکشنبه 1384/08/15 \|


	*گربه در خندق* نگاه ات را چشيده ام ترش ِ ارغواني و لمس كرده ام رمز ِ كلمات ات را: سياه با نقطه هاي شويد وقتي هر صبح تخم مرغ عسلي ات را با شهوت سر مي كشي و فراموش مي كني كدام صفحه ام را داشته اي مي خوانده اي \|+\| نوشته شده توسط م.ح.ن. در چهارشنبه 1384/08/11 \|